حذيفة بن اليمان مى‏گويد: پيامبر(ص) ضمن بر شمردن مشكلاتى كه مسلمانان با آن رو به رو خواهند شد، فرمود: «در اثر فشارهايى كه بر آنان وارد مى‏شود، آزاده‏ها را مى‏فروشند و زنان و مردان به بردگى اقرار مى‏كنند. مشركان، مسلمانان را به استخدام و مزدورى خود درمى‏آورند و آنان را در شهرها مى‏فروشند و كسى بر اين امر دل گير نمى‏شود؛ نه نيكان و نه بدان و فاجران.


اى حذيفه! گرفتارى بر اهل آن دوران ادامه مى‏يابد؛ به گونه‏اى كه مأيوس مى‏شوند و به فَرَج و گشايش گمان بد مى‏برند. در اين موقع خداوند، مردى از پاكان عترت من و نيكان فرزندانم را كه عادل، مبارك و پاك مى‏باشد، مى‏فرستد و از ذرّه‏اى چشم پوشى و اغماض نمى‏كند. خداوند دين، قرآن، اسلام و اهل آن را به كمك او، عزيز و شرك را ذليل مى‏كند. او همواره از خداوند بيمناك است و هرگز به خويشاوندى خود با من‏1 مغرور نمى‏شود؛ سنگى را روى سنگ نمى‏گذارد و احدى را شلّاق نمى‏زند، مگر به حق و براى اجراى حد. خداوند به سبب او، بدعت‏ها را محو و فتنه‏ها را نابود مى‏كند و درِ حق را باز و درهاى باطل را مى‏بندد و اسيران مسلمان را - در هر نقطه‏اى كه هستند - به وطن خودشان بازمى‏گرداند». [1]