چون از کساني خواهد بود که رسول خداصلي الله عليه وآله آنان را سيراب مي‏نمايد، چنان‏که در حديث پرچم‏هايي که روز قيامت بر آن حضرت وارد مي‏شود، چنين آمده: رسول خداصلي الله عليه وآله فرمودند: سپس پرچمي بر من وارد مي‏شود که (افراد آن) رخسارشان از نور برق مي‏زند، به آن‏ها مي‏گويم: شما کيستيد؟ مي‏گويند: ما اهل کلمه توحيد و تقوي از امّت محمّد مصطفي‏صلي الله عليه وآله هستيم، و ماييم بازماندگان اهل حق، کتاب پروردگارمان را برگرفتيم و حلال آن را حلال و حرامش را تحريم نموديم، و ذرّيه پيغمبرمان‏صلي الله عليه وآله را دوست داشتيم، و آنان را با همه وسائلي که براي خودمان به کار مي‏برديم ياري کرديم، و در خدمت آنان با دشمنانشان جنگ نموديم. پس به آن‏ها خواهم گفت: بشارت باد شما را که منم پيامبر شما محمد و به تحقيق که در دنيا همين‏طور بوديد که گفتيد. سپس از حوض خودم به آنان آب مي‏دهم. آن‏گاه سيراب مي‏روند و به يکديگر اظهار سرور و بشارت مي‏کنند، بعد از آن داخل بهشت مي‏شوند و تا ابد در آن جاودان خواهند ماند.


مي‏گويم: وجه دلالت اين‏که سابقاً ذکر کرديم که دعا از اقسام نصرت و ياري است، و نيز اين حديث بر مکرمت ديگري - که خلود در بهشت است - نيز دلالت دارد.