دليل بر اين، روايتي است که در تفسير امام عسکري‏عليه السلام آمده، در حديثي طولاني از پيغمبر اکرم‏صلي الله عليه وآله که فرمود: اگر مي‏خواهيد که محمد وعلي‏عليهما السلام نزد خداوند منزلت‏هاي شما را والا سازند، پس شيعيان محمد و علي را دوست بداريد و در برآوردن حوائج مؤمنين جدّيت نماييد، که هرگاه خداي تعالي شما گروه‏هاي شيعيان و دوستان ما را داخل بهشت گرداند، منادي او در بهشت بانگ زند: اي بندگان من! به رحمت من داخل بهشت شده‏ايد، پس آن را به مقدار محبّت خود نسبت به شيعيان محمد و علي و برآوردن حقوق برادران ايماني خويش بين خود تقسيم نماييد، آن‏گاه هرکدام که محبّتش نسبت به شيعه بيشتر و در اداي حقوق برادران مؤمن پيش‏قدم‏تر بوده، درجاتش در بهشت بالاتر خواهد بود تا آن‏جا که در بين آنان کسي باشد که از ديگري به مقدار پانصد سال راه در کاخ‏ها و بهشت‏هاي بالاتري قرار گيرد. [1] .


مي‏گويم: پيش‏تر يادآور شديم که دعا در حقّ مولايمان حضرت حجّت‏عليه السلام برآوردن بعضي از حقوق بزرگ و بسيار آن حضرت بر ما است. اضافه بر اين‏که برآوردن حاجت آن جناب نيز هست که مؤمنين را در توقيع شريف امر فرمود: و بسيار دعا کنيد براي تعجيل فرج.... و نيز زياد دعا کردن در اين باره از شدّت محبّت به آن حضرت و شيعيانش سرچشمه مي‏گيرد، زيرا که گشايش وضع مؤمنين به ظهور و فرج آن جناب بستگي دارد، چنان‏که مکرّر بيان کرده‏ايم.