از روايات فهميده مىشود كه قيام مهدى(عج) موجب خرسندى انسانها مىشود. اين شادى و رضايت به اشكال گوناگونى بيان شده است. در بعضى روايات، سخن از شادى اهل زمين و آسمان است و در برخى ديگر از شادى مردگان سخن به ميان آمده است. درروايتى، از استقبال مردم از قيام بحث شده است و در روايت ديگر از آرزوى مردم براى زنده شدن مردگانشان پرده بر مىدارد.
در اينجا با ذكر چند روايت، نمونههايى از آن را بازگو مىكنيم:
رسول خدا(ص) مىفرمايد: «همه اهل آسمان و زمين، پرندگان، حيوانات درنده وماهيان دريا، از ظهور حضرت مهدى(عج) شاد و خرسند مىشوند». [1] امير مؤمنان على(ع) در اين باره مىفرمايد: «هنگامى كه حضرت مهدى(عج) ظهور مىكند، نام مباركش بر سر زبانها خواهد بود و وجود مردم سرشار از عشق به مهدى است؛ به گونهاى كه جز نام او، هيچ نامى در ياد و زبان آنان نيست و با دوستى او، روح خود را سيراب مىكنند». [2]
در روايت تعبير «يشربون حبّه؛ محبتش را مىنوشند»، آمده است كه در آن، علاقه به جضرت را به آب يا مايع نوشيدنى گوارايى تشبيه كرده است كه مردم با كمال ميل آن را مىنوشند و عشق به مهدى در وجودشان نفوذ مىكند.
حضرت رضا(ع) ضمن بر شمردن حوادث تلخ وفتنههاى پيش از ظهور، درباره گشايش و فَرَج پس از ظهور مىفرمايد: «در آن هنگام فَرَج و گشايش بر مردم مىرسد؛ به طورى كه مردگان آرزوى زندگى دوباره مىكنند». [3]
امام صادق(ع) نيز در اين باره مىفرمايد: «گويا قائم(عج) را مىبينم كه بر فراز منبر كوفه نشسته است و زره رسول خدا(ص) را بر تن دارد». آنگاه برخى از حالات حضرتش را بازگو كرد و در ادامه فرمود: «هيچ مؤمنى در قبر نمىماند، مگر آن كه آن شادى و سرور در قبرش وارد مىشود؛ به گونهاى كه مردگان به ديدار يكديگر مىروند و ظهور حضرتش را به هم ديگر تبريك مىگويند».
در برخى از روايات عبارت «تلك الفرجة آمده است؛ يعنى گشايشى در امور» برزخيان نيز به بركت ظهور حضرت پديد مىآيد و طبق اين نقل، عظمت نهضت و رهبرى قيام به اندازهاى است كه بر ارواح نيز تأثير مىگذارد. [4]