در كتاب خصائص فاطميه آمده است: در دولت مهدى(عج) سيزده زن براى معالجه زخميان، زنده گشته، به دنيا بازمى‏گردند كه يكى از آنان صيانه است كه همسر حزقيل و آرايشگر دختر فرعون بوده است و شوهرش حزقيل پسر عموى فرعون و گنجينه‏دار وى بوده است و به گفته او، حزقيل، مؤمن خاندان فرعون است و به پيامبر زمانش، موسى(ع)، ايمان‏آورد. [1]


پيامبر(ص) فرمود: «در شب معراج، در سير بين مكه معظمه و مسجد اقصى، ناگهان بوى خوشى به مشامم رسيد كه هرگز مانند آن را نبوييده‏ام. از جبرئيل پرسيدم كه اين بوى خوش چيست؟ گفت: اى رسول خدا(ص)! همسر حزقيل به حضرت موسى بن عمران ايمان آورده بود وايمان خود را پنهان مى‏كرد. عمل او آرايشگرى در حرمسراى فرعون بود. روزى مشغول آرايش دختر فرعون بود كه ناگهان شانه از دست او افتاد و بى‏اختيار گفت: «بسم اللَّه». دختر فرعون گفت: آيا پدر مرا ستايش مى‏كنى؟ گفت: نه؛ بلكه آن كسى را ستايش مى‏كنم كه پدر تو را آفريده است و او را از بين خواهد برد. دختر فرعون شتابان نزد پدرش رفت و گفت: زنى كه در خانه ما آرايشگر است، به موسى ايمان دارد. فرعون او را احضار كرد و به او گفت: مگر به خدايى من اعتراف ندارى؟ صيانه گفت: هرگز، من از خداى حقيقى دست نمى‏كشم و تو را پرستش نمى‏كنم. فرعون دستور داد، تنور مسى را برافروختند و چون آن تنور سرخ شد، دستور داد همه بچه‏هاى آن زن را در حضور او در آتش انداختند.


زمانى كه خواستند بچه شيرخوارش را كه در بغل داشت، بگيرند و در آتش افكنند، صيانه منقلب شد و خواست كه با زبان از دين اظهار برائت و بيزارى كند كه ناگاه به امر خدا، آن كودك به سخن آمد و گفت: اصبرى‏ يا أُماه إِنَّك على الحق؛ اى مادر صبر كن كه تو راه حق را مى‏پيمايى. فرعونيان آن زن و بچه شيرخوارش را نيز در آتش افكندند و سوزاندند و خاكسترشان را در اين زمين ريختند و تا روز قيامت اين بوى خوش، از اين زمين استشمام مى‏شود ... ». [2]


او از زنانى است كه زنده مى‏شود و به دنيا باز مى‏گردد و در ركاب حضرت مهدى(عج) انجام وظيفه مى‏كند.