در حديث است که خداوند شفاعت سه طبقه را در قيامت قبول مي‏کند، يکي‏ طبقه انبياء، بعد از آنها طبقه علماء (در اينجا چون اسم اوصيا ذکر نشده‏ است، و روايت هم از ائمه ما هست، پس مقصود از علماء علماي رباني‏ هستند که در درجه اول، شامل خود ائمه اطهار مي‏شود و در درجه بعد شامل‏ علمايي که واقعا راه آنها را در پيش گرفته‏اند). بعد فرمود: ثم‏ الشهداء، از اين دو طبقه: از طبقه انبياء و طبقه ائمه و علمائيکه راه‏ ائمه را در پيش گرفته‏اند، که بگذريم، طبقه‏ايکه در قيامت ظهور ميکند براي شفاعت، طبقه شهداء هستند اين شفاعت، شفاعت هدايت است، و ظهور و تجسم حقايقي است که در دنيا وقوع يافته است. بعد از انبياء و اوصياء و علمائي که پيرو واقعي‏ آنها بودند، شهدا هستند که گروه گروه مردم را از ظلمات گمراهي نجات‏ داده و به شاهراه روشن هدايت رسانده‏اند


اميرالمؤمنين (ع) مي‏فرمايد: خدا شهدا را در قيامت با بهاء و جلالي و با عظمت و نورانيتي وارد مي‏کند که اگر انبيا از مقابل اينها بگذرند و سوار باشند به احترام اينها پياده ميشوند. اينقدر خدا شهيد را با جلالت‏ وارد عرصه قيامت ميکند