پس شهادت از نظر اسلام از جنبه فردي، يعني براي شخص شهيد يک‏ موفقيت است، بلکه بزرگترين موفقيت است، آرزو است، بلکه بزرگترين‏ آرزو است


امام حسين فرمود: جدم به من فرموده است که تو درجه‏اي در نزد خدا داري‏ که جز با شهادت به آن درجه نائل نخواهي شد. پس شهادت امام حسين براي‏ خود او يک ارتقاء است و عاليترين حد تکامل است. تا اينجا ما مساله مرگ و شهادت را از جنبه فردي تحليل کرديم و رسيديم‏ به اينجا که اگر مرگ به صورت شهادت باشد، واقعا يک موفقيت است‏ براي شهيد و جشن و شادماني دارد. لهذا سيد بن طاووس مي‏گويد اگر نبود که‏ دستور عزاداري به ما رسيده است، من روز شهادت ائمه را جشن مي‏گرفتم


اينجا است و از اين جنبه است که ما به مسيحيت حق مي‏دهيم، به نام‏ شهادت مسيح که مي‏پنداريم شهيد شده، براي مسيح جشن بگيرند. اسلام هم در کمال صراحت، شهادت را موفقيت شهيد مي‏داند نه چيز ديگر اما از نظر اسلام، آن طرف سکه را هم بايد خواند، شهادت را از نظر اجتماعي، يعني از آن نظر که به جامعه تعلق دارد، پديده‏اي است که در زمينه خاص و به دنبال رويدادهائي رخ مي‏دهد و به دنبال خود رويدادهائي‏ مي‏آورد نيز بايد سنجيد. عکس‏العملي که جامعه در مورد شهيد نشان مي‏دهد صرفا به خود شهيد تعلق ندارد. يعني صرفا ناظر به اين جهت نيست که براي‏ شخص شهيد موفقيت يا شکستي رخ داده است. عکس‏العمل جامعه مربوط است‏ به اينکه مردم جامعه نسبت به شهيد و جبهه شهيد چه موضعگيري داشته باشند