صديقه کبري فاطمه زهرا سلام الله عليها وقتي که پدر بزرگوارشان دستور تسبيحات معروف را به ايشان دادند (34 بار الله اکبر، 33 بار الحمدلله‏ و 33 بار سبحان الله که ما هم معمولا بعد از نماز بعنوان تعقيب، يا در وقت خواب مي‏خوانيم)، رفت سر قبر عموي بزرگوارش جناب حمزش بن‏ عبدالمطلب، و از تربت شهيد براي خود تسبيح درست کرد، اينها معني‏ دارد


يعني چه؟ خاک شهيد محترم است، قبر شهيد محترم است، انسان براي‏ اينکه اذکار و اوراد خود را بشمارد نيازمند به سبحه است (تسبيح) چه‏ فرق مي‏کند که دانه‏هاي تسبيح از سنگ باشد يا چوب يا خاک، و از هر خاکي‏ بر دارد، برداشته است، ولي ما اين را از خاک تربت شهيد بر ميداريم و اين نوعي احترام به شهيد و شهادت است، نوعي به رسميت شناختن قداست‏ شهادت است بعد از شهادت امام حسين عليه السلام اگر کسي بخواهد از خاک شهيد تبرک‏ بجويد از خاک حسين بن علي تهيه مي‏کند


ما که ميخواهيم نماز بخوانيم، از طرفي سجده بر فرش و بر مطلق مأکول و ملبوس را جايز نميدانيم با خود خاکي يا سنگي بر ميداريم، ولي پيشوايان‏ ما به ما گفته‏اند حالا که بايد بر خاک سجده کرد بهتر که آن خاک از خاک‏ تربت شهيدان باشد، اگر بتوانيد از خاک کربلا براي خود تهيه کنيد که بوي‏ شهيد ميدهد. يعني تو که خدا را عبادت ميکني سر بر روي هر خاکي بگذاري‏ نمازت درست است ولي اگر سر بر روي آن خاکي بگذاري که تماس کوچکي، قرابت کوچکي، همسايگي کوچکي با شهيد دارد و بوي شهيد مي‏دهد اجر و ثواب‏ تو صد برابر مي‏شود


امام فرمود: سجده کنيد بر تربت جدم حسين بن علي، که نمازي که بر آن‏ تربت مقدس سجده کرده‏ايد حجابهاي هفتگانه را پاره ميکند يعني ارزش شهيد را درک بکن، خاک تربت او بنماز تو ارزش مي‏دهد