ناگفته نماند که این مطلب صحیح نیست که درباره ابن خلدون گفته شود که احادیث مربوط به مهدی را بطور کلی مردود دانسته و اصلاً آنها را قبول ندارد.


زیرا اولاً چنانکه ملاحظه فرمودید این دانشمند در صدر بحث نوشته: در بین تمام مسلمانان مشهور بوده و هست که مردی از اهل بیت پیغمبر در آخرالزمان نهضت می کند و عدل و داد را بر پا می سازد. در اینجا بطور اجمال این مطلب را پذیرفته که عقیده به مهدی موعود در میان مسلمانان شایع و مشهور است. ثانیاً بعد از رد و ایرادها و جرح و تعدیل راویان، در ذیل بحث می نویسد: «این وضع احادیثی است که درباره مهدی موعود وارد شده و در کتاب ها دیده می شود چنانکه ملاحظه فرمودید همه آنها مخدوش است جز مقدار بسیار کمی از آنها. [1]


در اینجا نیز احادیث را بطور کلی مردود ندانسته بلکه به صحت اندکی از آنها اعتراف نموده است...


ثالثاً احادیث مربوط به مهدی موعود منحصر نیست به همان احادیثی که در مقدمه ابن خلدون مورد جرح و تعدیل قرار گرفته بلکه احادیث فراوان دیگری نیز در کتاب های سنی و شیعه موجود است که متواتر و مفید یقین هستند. بطوری که می توان حدس زد که ابن خلدون هم اگر به آنها دسترسی داشت هرگز در این مطلب تردید نمی کرد که عقیده بوجود مهدی موعود ریشۀ عمیق مذهبی دارد و از مصدر وحی سرچشمه گرفته است. بنابر آنچه گذشت، این مطلب صحیح نیست که بعضی از نویسندگان نوشته اند: ابن خلدون احادیث مربوط به مهدی را مدود دانسته پنبۀ آنها را زده است. اینگونه افراد را باید کاسه داغ تر از آش نامید.