ابوخديجه مىگويد: امام صادق(ع) مىفرمود: «من از خدا خواستم كه (فرزندم) اسماعيل را پس از من بر جاى گذارد؛ ولى خداوند نخواست و درباره او مقام ديگرى به من بخشيد؛ وى نخستين كسى است كه با ده نفر از يارانش ظهور مىكند و عبداللَّه بن شريك يكى از آن ده نفر است كه پرچم دار اوست».[8]
امام باقر(ع) مىفرمود: «گويا عبداللَّه بن شريك عامرى را مىبينم كه عمامه مشكى بر سر نهاده، دو طرف عمامهاش بين شانههايش افتاده، با سپاهى چهار هزار نفرى پيش روى قائم ما از دامنه كوه بالا مىروند و همواره تكبير مىگويند».[9]
