مثلاً گروهی از مسلمین محمد بن حنیفه را چون همنام و هم کنیۀ رسول خدا بود مهدی می پنداشتند.


طبری می نویسد: مختار وقتی خواست خروج کند و از قاتلین کربلا انتقام گیرد، مهدویت را به محمد بن حنیفه نسبت داد و خودش را فرستاده و وزیر وی معرفی نمود و نامه هایی را در این خصوص به مردم نشان داد. [1]


محمد بن سعد از ابوحمزه روایت نموده که: مردم وقتی می خواستند به محمد بن حنیفه سلام کنند می گفتند: سلام علیک یا مهدی! او هم در پاسخ می گفت: بله، من مهدی هستم و شما را بسوی رشد و خیر هدایت می نمایم، اسم من اسم رسول خدا و کنیه ام کنیه رسول خداست. هر وقت خواستید سلام کنید بگویید: سلام علیک یا محمد، سلام علیک یا اباالقاسم. [2]


ازاین داستان و امثالش استفاده می شود که: جمع شدن نام و کنیۀ رسول خدا از خصوصیات و علائم مهدی موعود بوده است. به همین جهت، محمد بن حنیفه به نام و کنیۀ خودش اشاره می نمود. لیکن بعد از بررسی تاریخ، روشن می شود که محمدبن حنیفه ادعای مهدویت نداشته بلکه دیگران بودند که وی را به این عنوان معرفی می نمودند. او هم در مورد این لقب گاهی سکوت می کرد بلکه تأیید می نمود. شاید علت سکوتش این باشد که امیدوار بوده بدان وسیله از قاتلین کربلا انتقام گرفته شود و حکومت اسلامی به دست اهلش سپرده شود.


محمد بن سعد می نویسد: محمد بن حنیفه به مردم می گفت: آگاه باشید که اهل حق را دولتی است که هر وقت خدا خواست تأسیس می شود. هر کس آن را درک نماید به سعادت بزرگی نائل شده است و هر کس پیش از آن اجلش فرا رسد به نعمت های بی پایان خدا می رسد. [3]


محمد بن حنیفه در خطبه ایکه در بین هفت هزار نفر از اصحابش خواند اظهار داشت: شما در این امر تعجیل نمودید، لیکن به خدا سوگند! در اصلاب شما اشخاصی وجود دارند که به کمک آل محمد (ص) جنگ می کنند. دولت آل محمد بر کسی پوشیده نیست لیکن وقوعش تأخیر خواهد افتاد. سوگند به کسیکه جان محمد به دست اوست: حکومت در خانواده نبوت بازگشت می کند. [4]