در شب موعود، دوستان در منزل آقای دکتر جمع شدند و پس از تشریفات عادی و صرف چای، رسمیت جلسه اعلام شد و آقای هوشیار، شروع به صحبت کرد:


موضوع دیگری را که می توان از شواهد و قرائن این موضوع شمرد که اصل مهدویت ریشه دار و در صدر اسلام امر مسلمی بوده است، داستان مهدی های غیر واقعی است که در گذشته پیدا شده و اسامی آنان در تواریخ ثبت است. برای روشن شدن اذهان برادران لازم است فهرستی از آنان ذکر شود.


«گروهی از مسلمین محمد بن حنیفه را امام و مهدی پنداشته اند. می گویند نمرده است و در کوه «رضوی» غائب می باشد. بعد از این ظاهر می شود و دنیا را پر از عدل و داد می کند. [1]


گروهی از جارودیه محمد بن عبدالله بن حسن را مهدی غائب می پندارند و در انتظار ظهورش بسر می برند. [2]


ناو وسیه حضرت صادق را مهدی و زنده و غائب می دانند. [3]


واقفیه موسی بن جعفر را امام زنده غائب می پندارند و عقیده دارند که آن جناب بعداً ظاهر می شود و دنیا را پر از عدل و داد می کند. [4]


گروهی از اسماعیلیه عقیده دارند که اسماعیل فوت نشده بلکه از باب تقیه نسبت به مرگ به وی داده شده است.[5]


فرقه باقریه حضرت باقر را زنده و مهدی موعود می دانند.


فرقه محمدیه عقیده دارند که بعد از امام علی نقش فرزندش محمد بن علی امام است. او را زنده و مهدی موعود می دانند، با اینکه در حیات پدرش وفات کرده است.


جوازیه می گویند:حجت بن الحسن را فرزندی بوده است و اوست مهدی موعود. [6]


فرقه ای از هاشمیه عبدالله بن حرب کندی را امام زنده غایب می پندارند و در انتظار ظهورش بسر می برند. [7]


گروهی از مبارکیه، محمد بن اسماعیل را امام زنده غائب می پندارند. [8]


یزیدیه عقیده دارند که: یزید به آسمان صعود نموده است. بعداً بر می گردد و دنیا را پر از عدل و داد می کند. [9]


اسماعیلیه می گویند: این مهدی که در اخبار وارد شده همان محمد بن عبدالله ملقب به مهدی است که در مملکت مصر و مغرب به سلطنت رسید.


روایت نموده اند که پیغمبر فرمود: خورشید در سال سیصد از مغرب نمایان می گردد. [10]


گروهی از امامیه می گویند: امام حسن عسکری زنده است و اوست قائم و اکنون در حالت غیبت بسر می برد، بعداً ظاهر می شود و زمین را از عدل و داد پر می کند.


گروه دیگری می گویند: مرده است ولی بعداً زنده می شود و قیام می کند، زیرا معنی قائم قیام بعد از مرگ است.[11]


قرامطه محمد بن اسماعیل را مهدی موعود می دانند و عقیده دارند که زنده است و در بلاد روم زندگی می کند.[12]


فرقه ابی مسلمیه، ابومسلم خراسانی را امام زنده غائب می پندارند. [13]


گروهی امام حسن عسکری را مهدی می دانند. می گویند: بعد از مردن زنده شده و اکنون در حالت غیبت زندگی می کند. بعداً ظاهر می شود و دینا را پر از عدل و داد می کند.[14]