امامان دوازده نفرند، اولشان علی بن ابیطالب (ع) و آخرشان مهدیست «91» حدیث


امام ها دوازده نفرند و آخرشان مهدی است «94» حدیث


امامان دوازده نفرند نه نفرشان از نسل حسین و نهمی آنان قائم است. «107» حدیث


مهدی از عترت پیغمبر است. «389» حدیث


مهدی از اولاد علی است. «214» حدیث


مهدی از اولاد فاطمه است. «192» حدیث


مهدی از اولاد حسین است. «185» حدیث


مهدی نهمین اولاد حسین است. «148» حدیث


مهدی از اولاد علی بن الحسین است. «185» حدیث


مهدی از اولاد امام محمد باقر است. «103» حدیث


مهدی از اولاد امام جعفر صادق است. «103» حدیث


مهدی ششمین اولاد امام صادق است. «99» حدیث


مهدی از اولاد موسی بن جعفر است. «101» حدیث


مهدی پنجمین فرزند موسی بن جعفر است. «98» حدیث


مهدی چهارمین اولاد علی بن موسی الرضا است. «95» حدیث


مهدی سومین فرزند امام محمد تقی است. «90» حدیث


مهدی از اولاد امام هادیست. «90» حدیث


مهدی فرزند امام حسن عسکریست. «145» حدیث


نام پدر مهدی حسن است. «148» حدیث


مهدی همنام و هم کنیه رسول خدا (ص) است. «47» حدیث [1]


رسول خدا (ص) فرمود: مهدی موعود از اولاد من و همنام و هم کنیۀ من می باشد از حیث اخلاق و خلقت، شبیه ترین مردم به من است. غیبتی دارد که مردم در آن ایام سرگردان و گمراه می گردند. سپس مانند ستاره تابانی نمایان گشته زمین را پر از عدل و داد می کند، چنانکه از ظلم و ستم پر شده است. [2]


چنانکه ملاحظه می فرمایید: این احادیث به طوری مهدی موعود را تعریف و توصیف نموده اند که جای هیچ گونه شک و تردیدی باقی نمانده است.


در اینجا لازم است تذکر دهم که: از بعض احادیث نبوی و بعض شواهد تاریخی استفاده می شود که: پیغمبر اکرم، جمع کردن نام و کنیه خودش را در یک شخص، قدغن نموده بود و این موضوع تا حدی محدود بوده است.


ابوهریره روایت می کند که پیغمبر فرمود: اسم و کنیۀ مرا در یک شخص جمع نکنید. [3]


به علت همین ممنوعیت، وقتی علی بن ابیطالب (ع) نام و کنیۀ رسول خدا را برای فرزندانش محمد بن حنیفه انتخاب نمود و او را به نام محمد نامید و کنیه اش را ابوالقاسم گذاشت، اصحاب اعتراض کردند. علی بن ابیطالب (ع) در پاسخ اعتراض کنندگان فرمود: من در این مورد از رسول خدا اجازه خصوصی دارم. گروهی از اصحاب هم سخنان علی (ع) را تصدیق نمودند.


اگر این مطلب را با احادیثی که می گوید: مهدی همنام و هم کنیۀ رسول خدا است ضمیمه کنیم، استفاده می شود که: پیغمبر اکرم می خواسته: جمع شدن نام محمد و کنیۀ ابوالقاسم از خصائص و علائم مهدی باشد و دیگران ممنوع باشند، به همین علت بود که محمد بن حنیفه در مورد مهدویت خویش به نام و کنیه اش اشاره نموده گفت: آری من مهدی هستم، نامم نام رسول خدا و کنیه ام کنیۀ رسول خداست. [4]