از مجموع سخنان گذشته چنین نتیجه می گیریم: چون احادیث مهدویت، بالاخص احادیث غیبت و قیام، جنبه سیاسی پیدا کرده بود و به ضرر دستگاه خلافت و نفع رقیبان آنان یعنی علویین تمام می شد علمای عامه به واسطه محدودیتی که داشتند نمی توانستند آنها را در کتابها بنویسند! و اگر هم نوشته باشند دستهای جنایتکار سیاستمداران وقت آنها را محو نموده است. شاید اصل وجود مهدی که به طور ابهام و اجمال ضرری به حال خلفا نداشت از دستبرد حوادث محفوظ ماند، اما احادیث و آثار و علائم کامل مهدی موعود، به وسیله خاندان نبوت و ائمه اطهار که حافظ علوم پیغمبر (ص) بودند ضبط و نگهداری شد و در بین شیعیان باقی ماند.


در عین حال، کتاب های عامه از موضوع غیبت خالی نیست. مثلاً یک روز در حضور حذیفه گفته شد: مهدی خروج کرده است. حذیفه گفت: واقعاً سعادت بزرگی نصیب شما شده اگر مهدی ظاهر شود در حالی که هنوز اصحاب محمد زنده اند! نه، چنین نیست. مهدی خروج نمی کند مگر وقتی که هیچ غائبی نزد مردم محبوب تر از او نباشد. [1]


در اینجا حذیفه به موضوع غیبت مهدی اشاره نموده است. حذیفه کسی است که از حوادث زمانه و اسرار پیغمبر (ص) آگاه بوده است. او می گوید: من از تمام مردم به فتنه ها و حوادث آینده آگاه ترم، زیرا پیغمبر (ص) آنها را در انجمنی بیان کرد و از حاضران مجلس جز من کسی زنده نیست. [2]


جلالی: امام غائب چند سال عمر می کند؟


هوشیار: مقدار زندگی و عمر آن جناب تعیین نشده است، لیکن احادیث اهل بیت او را طویل العمر معرفی می کنند: از باب نمونه:


امام حسن عسکری (ع) فرمود: بعد از من فرزندم قائم است. اوست که دو سنت پیمبران که عمر دراز و غیبت است، در موردش اجرا خواهد شد. از بس غیبتش طولانی می شود دلها سخت و تاریک می گردند. در ایمان و عقیدۀ به آنجناب، فقط کسانی پایدار خواهند ماند که خدا ایمان را در دلشان استوار نمایند و به روح غیبی تأییدشان کند [3] و ... «46» حدیث دیگر.


دکتر: تمام سخنانی که تا حال، راجع به امام زمان فرمودید مستدل و قابل توجه بود لکن عمده اشکالی که ذهن من و سایر رفقا را ناراحت نموده و باز هم در وجود امام غائب تردید داریم، موضوع طول عمر اوست. طبقه دانشمند و تحصیل کرده نمی توانند چنین عمر غیر طبیعی را باور نمایند، زیرا زندگی سلولهای بدن محدود است. اعضاء رئیسه بدن مانند قلب و مغز و کلیه و کبد، استعداد معینی برای انجام وظیفه دارند. برای من قابل قبول نیست که قلب یک بشر طبیعی بتواند بیش از هزار سال کار کند. صریحاً به شما بگویم: این گونه موضوعات را در عصر دانش و تسخیر فضا نمی توان به جهانیان عرضه داشت.


هوشیار: جناب آقای دکتر! من اعتراف می کنم که: موضوع طول عمر حضرت ولی عصر (ع) از مشکلات است، منهم از علم طب و زیست شناسی بهره ای ندارم لکن برای پذیرفتن حق آماده ام، لذا از جنابعالی خواهش می کنم اطلاعات خودتان را در موضوع طول عمر در اختیار ما بگذارید.


دکتر: منهم باید اعتراف کنم که: اطلاعات علمی من آنقدر کافی نیست که بتواند مشکل اساسی ما را حل کند. بنابراین، بهتر است از اطلاعات یکی از دانشمندان، استفاده کنیم و گمان دارم اگر اینکار را به جناب آقای دکتر نفیسی رئیس و استاد دانشکده پزشکی اصفهان محول کنیم، بتوانیم از کمکهای علمی ایشان برخوردار شویم، زیرا علاوه بر تحصیلات کلاسیک اهل مطالعه و تحقیق هستند و باین گونه مطالب نیز، علاقه مندند.


هوشیار: مانعی ندارد من سئوالاتی را در این موضوع مطرح می کنم و به وسیله نامه خدمت آقای دکتر نفیسی می فرستم و جوابش را خواستار می شوم. گمان می کنم صلاح باشد مدتی جلسه را تعطیل کنیم، شاید در طول این فرصت، اطلاعاتی در موضوع طول عمر به دست آوریم و با بصیرت و بینایی کامل وارد بحث شویم. وقتی که آقای دکتر نفیسی جواب نامه را فرستادند، آقای جلالی به وسیله تلفن شما را خبر می کند.