montazar.net
montazar.net
montazar.net
montazar.net
montazar.net

نامه نوشتن به امامان معصوم در همه دوران ها مرسوم بوده و مردمی که به هر دلیل از امام زمان خود دور بوده اند برای طلب یاری از ایشان نامه می نوشتند. در دوران ما و عصر امامت امام مهدی نیز چه در دوران غیبت صغری و چه در دوران غیبت کبری یکی از راههای ارتباط مستقیم با امام عصر علیه السلام نوشتن عریضه است بدین گونه که در یک صفحه کاغذ، حاجت خود را بنویسیم، با امام زمان ارواحنا له الفداء درد دل کنیم، آن را داخل ضریح معصوم علیه السلام یا در آب جاری یا برکه با صدا زدن یکی از نواب اربعه امام عصر علیه السلام بیندازیم. در این صورت باید اطمینان داشته باشیم که امام علیه السلام از آن مطلع می شوند. و عملاً نیز با تمسک به این روش، شکرِ عملِی خود را اعلام کنیم. [3]
حال به نمونه ای از عرض حاجت به صورت کتبی خدمت حضرت ولی عصر علیه السلام و چگونه جواب حضرتش توجه می کنیم:
مرحوم آقا میرزا ابراهیم شیرازی حائری نقل می کرد که در مدتی که در شهر شیراز بودم، چند حاجت داشتم که بسیار مهم بودند، و همه فکرم متوجه آنها شده بود و بسیار ناراحت بودم. یکی از آن حاجات، توفیق زیارت کربلای معلی و قبر مطهر حضرت سید الشهداء علیه السلام بود. و چاره ای نداشتم جز این که متوسل به دریای کرم حضرت مهدی علیه السلام شوم. روزی در نزدیکی غروب، از شهر شیراز، تنها و مخفیانه خارج شدم و نزدیک استخری که آب زیادی در آن بود، رفتم. از میان نواب اربعه، جناب حسین بن روح (نایب سوم) را خواندم. عرض کردم که در روایت وارد شده که نواب اربعه را بخوانید، به آنها سلام دهید، عریضه خویش را تسلیم کنید، و او را واسطه رساندن عریضه به امام علیه السلام قرار دهید. از این رو، عریضه خود را در آب استخر انداختم و هنگام غروب آفتاب، از دروازه دیگر وارد شهر شدم، بر این کار من غیر از خدای تعالی کسی آگاهی پیدا نکرد، و هیچ کس را از عمل خود مطلع نساختم.
وقتی صبح شد، در محضر استادی رفتم که نزد او درس می خواندم، در حالی که همه همدرس هایم حاضر بودند. ناگاه دیدم سیدی جلیل القدر در لباس خدام حضرت ابی عبدالله الحسین علیه السلام در آن مجلس وارد شد، و نزدیک به شیخ استاد نشست. من و اهل مجلس، تا آن وقت او را ندیده و نشناخته بودیم، و بعد از آن مجلس هم او را در شیراز ندیدم. آن سید رو به سوی من نمود و مرا به اسم صدا کرد و فرمود: ای میرزا ابراهیم! بدان که عریضه تو خدمت حضرت صاحب الزمان [عجل الله تعالی فرجه] واصل، و به آن بزرگوار تسلیم شده است. من از این گفتار ایشان مبهوت شدم، در حالی که دیگران معنی کلام او را نفهمیدند و لذا سؤالی در مورد آن نکردند.
سید فرمود: من شب گذشته در خواب دیدم که جماعت بسیاری در اطراف جناب سلمان محمدی (رحمه الله علیه) جمع شده اند، و در نزد آن جناب عریضه های بسیاری است و آن جناب مشغول نظر نمودن به آنهاست. جناب سلمان تا مرا دید، به من فرمود: برو نزد میرزا ابراهیم، و علاوه بر اسم من، سایر مشخصات مرا بیان نموده و فرموده بود که به او بگو: این رقعۀ او در دستِ من است (آن گاه دست خود را بلند نموده) و به حضرت حجت الله واصل شده است. دیدم آن رقعه که در دست داشت، مُهر کرده است. من در عالم رؤیا دانستم که رقعۀ هر کس را که آن سَرور قبول می نمایند، آن را مُهر می کنند، و آن که حاجتش را قبول نمی نمایند، اصل عریضه اش را بر می گردانند. حاضرین، از صادق بودن خواب آن سید، از من پرسیدند. قضیه را برای آنها بیان کرده و قسم یاد نمودم که احدی بر این کار مطلع نبود. حاضرین مرا بشارت به قضاء حوائجم داده و چنان شد که به من بشارت داده بودند. طولی نکشید که موفق به زیارت کربلا شدم، چنانچه الآن در اینجا هستم. و سایر حوائجم نیز بحمدالله برآورده شده است.[4]
[1] گاهی کوتاهی در اعمال، سبب از دست رفتن اعتقادات صحیح می شود. و از آنجا که امام علیه السلام تنها پدر «امت خویش» هستند، گاهی شخص با انحراف از اعتقادات صحیح، از تحت تکفل امام علیه السلام خارج می شود.
[2] بحارالانوار / ج 50 / ص 155 / ح 42
[3] برای اطلاع از کیفیت نوشتن عریضه به ساحت مقدس امام عصر علیه السلام به کتاب «التحفه الرضویه فی مجربات الامامیه» تألیف حجه الاسلام سید محمد رضی رضوی ص 160 مراجعه کنید.
[4] العبقری الحسان / ج 2 / بساط چهارم ص 198 با اندکی تغییر ادبی

برگرفته از کتاب آفتاب در غربت-سیدمحمد بنی هاشمی
نوشتن عریضه به امام


در خواست عضویت جهت دریافت ایمیل
نام:
ایمیل:
montazar.net

نظر سنجی
مایلید در کدام حوزه مطالب بیستری در سایت گذاشته شود؟
معارف مهدویتغرب و مهدویت
وظایف ما در عصر غیبتهنر و فرهنگ مهدویت
montazar.net

سایت های وابسته