montazar.net
montazar.net
montazar.net
montazar.net
montazar.net

اين دعا موجب نصرت و يارى خداوند تعالى براى دعا كننده، و پيروزى او بر دشمنانش مى‏باشد، دليل بر اين فرموده خداى تعالى: وَلَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ؛ [1] و به تحقيق هركه خدا را يارى كند او را كمك خواهد كرد. و نيز فرموده: إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ؛ [2] اگر خدا را يارى كنيد او هم شما را يارى خواهد فرمود.

توضيح اين‏كه: بى‏ترديد خداوند - تبارك و تعالى - نيازى به يارى احدى از خلايق ندارد، پس مراد به يارى و نصرتى كه امر فرموده، آن است كه اولياى او را يارى كنند.

و چون دعا براى تعجيل ظهور صاحب الزمان‏ ارواحنا له الفداء از اقسام نصرت و يارى به زبان است از مصاديق اين عنوان مى‏باشد. شاهد اين مطلب احاديث بسيارى است، از جمله:

1- در فوائد المشاهد از مولاى مظلوم ما حضرت ابى عبد اللَّه الحسين‏عليه السلام آمده كه در شب عاشورا فرمود: جدّم به من خبر داد كه: فرزندم حسين‏عليه السلام در تَف كربلا غريب، تنها و تشنه كشته مى‏شود، پس هركه او را يارى كند مرا يارى كرده و فرزندش قائم‏ ارواحنا له الفداء را نيز يارى نموده است، و هركس با زبان ما را يارى كند روز قيامت در حزب ما خواهد بود.

2- فرموده حضرت رضاعليه السلام به دعبل: مَرْحَباً بِناصِرِنا بِيَدِهِ وَلِسانِهِ؛ آفرين به يارى كننده ما به دست و زبانش. [3]

3- در وصيت مولاى ما حضرت جعفر بن محمد صادق‏عليه السلام به عبد اللَّه بن جُندب آمده: اى پسر جُندب! براى خداوند - تبارك و تعالى - دژى از نور است كه آن را زبرجد و حرير احاطه كرده، و با ديبا و سندس بالا رفته است، اين دژ را ميان دوستان و دشمنان ما مى‏زند، پس چون مغز سر مى‏جوشد و دل‏ها به حنجره‏ها مى‏رسد و كبدها از طولانى شدن موقف قيامت مى‏پزد، اولياى خدا را به اين دژ داخل مى‏كنند كه در امن و پناه الهى خواهند بود.

داخل آن آنچه دل‏ها اشتها كند و چشم‏ها لذّت برد براى آن‏هاست در حالى كه دشمنان خدا را عرق تا دهان رسيده و پراكندگى آنان را فرا گرفته و به آنچه خداوند براى آن‏ها از عذاب مهيّا نموده است نگاه مى‏كنند و مى‏گويند: ما لَنا لا نَرى رِجالاً كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الأَشْرارِ؛ [4] چه شده كه امروز مردان مؤمنى كه از اشرار مى‏شمرديم نمى‏بينيم. پس اولياى خدا به آن‏ها مى‏نگرند و به آن‏ها مى‏خندند، و همين است فرموده خداى تعالى كه: اِتَّخَذْناهُمْ سُخْرِيّاً أَمْ زاغَتْ عَنْهُمُ الأَبْصارُ؛ [5] اهل عذاب گويند: ما مؤمنان را در دنيا به مسخره مى‏گرفتيم آيا در دوزخ نيستند يا چشمان ما آن‏ها را نمى‏بيند.

و نيز فرموده: فَاليَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الكُفَّارِ يَضْحَكُونَ عَلَى الأَرآئِكِ يَنْظُرُونَ؛ [6] پس در اين روز قيامت آن‏ها كه ايمان آورده‏اند از حال كافران مى‏خندند، بر تخت‏ها تماشا مى‏كنند.

آن‏گاه كسى كه مؤمنى از دوستان ما را به كلمه‏اى كمك كرده باشد باقى نماند مگر اين‏كه خداوند او را بى‏حساب وارد بهشت نمايد.
و شاهد مطلب در آخر حديث مشهود است.

[1] سوره حج، آيه 40.

[2] سوره محمد، آيه 7.

[3] بحار الانوار: 257/45.

[4] سوره ص، آيه 62.

[5] سوره ص، آيه36.

[6] سوره مطففين، آيه 34 و 35.


يارى خداوند متعال


در خواست عضویت جهت دریافت ایمیل
نام:
ایمیل:
montazar.net

نظر سنجی
مایلید در کدام حوزه مطالب بیستری در سایت گذاشته شود؟
معارف مهدویتغرب و مهدویت
وظایف ما در عصر غیبتهنر و فرهنگ مهدویت
montazar.net

سایت های وابسته