montazar.net
montazar.net
montazar.net
montazar.net
montazar.net

در فرازهائی چند از روایاتی که از رسول اکرم صلي الله عليه و آله و سلم و امامان اهلبیت علیه السلام رسیده، از دو تن شورشگر به عنوان های «اصهب» و «ابقع» گفتگو شده که به برخی از آنها اشاره می کنیم:
«هنگامی که کافری در شام به هلاکت برسد، اصهب کافر قیام می کند و تسخیر مرکز (شام) بر او سخت می شود و طولی نمی کشد که او نیز کشته می شود و حکومت به اتراک می رسد و در شام گرانی پدید آید و رویدادها پشت سر هم روی می دهد و در هر قدمی جنگ برپا می شود.» [1]
در اینجا منظور از مرکز همان دمشق است که «اصهب کافر» در آنجا هلاک می شود [2] و آن هنگامی است که یهود از استیلا بر شام ناتوان می شود و رهبرشان در آنجا و یا در اثنای جنگ با آنها کشته می گردد. آنگاه حکومت ظاهری به بیگانگانی می رسد که کشورهای عربی و اسلامی را به ضعف می کشند و منابع زیرزمینی و ثروت های روی زمین آنها را به یغما می برند.
امیرمؤمنان علیه السلام در این باره می فرماید:
«چون این حوادث روی دهد، فتنه هائی بر آنها روی می دهد که هرگز یارای مقابله با آنرا ندارند، آگاه باشید که سرآغاز آنها فتنه های هجری، عطرفی، رقطی، و آخر آنها فتنه های سفیانی و شامی است.» [3]
از این حدیث استفاده می شود که «هجری» همان یمانی است که به زودی از او سخن خواهیم گفت، و «رقطی» کسی است که جامه رنگین بپوشد که طبعاً با ابقع منطبق می شود [4] و «عطرفی» رمز شورشگری است که نمی توانیم درباره اش به طور جزم سخن بگوئیم و در برخی روایات «قطرفی» آمده است.
امام صادق علیه السلام در این زمینه می فرماید:
«در آن هنگام سه پرچم در شام به اهتزاز در می آید که پرچم های سفیانی، اصهب و ابقع است و مردم شام زیر این سه پرچم نبرد می کنند.» [5]
این حدیث به روشنی دلالت می کند که خروج اصهب و ابقع با خروج سفیانی هم زمان است و طبعاً مقارن ظهور حضرت بقیه الله ارواحنا له الفداء و از نشانه های نزدیک ظهور خواهد بود که بدون تردید مدت سفیانی از روزی که خروج کرده تا روزی که نام و نشانی از او باقی نباشد از چهارده ماه تجاوز نمی کند.
از رسول اکرم صلي الله عليه و آله و سلم و ائمه اطهار علیه السلام روایت شده که خروج ابقع در مصر و به دنبال دیده شدن ستاره دنباله دار و کسوف خورشید و خسوف ماه خواهد بود که همه اینها در نزدیکی ظهور روی خواهد داد. و در روایات آماده که اَصهَبِ کافر قیام نمی کند جز به هنگام شدت یافتن فتنه ها و کثرت حوادث و فجایع.
امام باقر علیه السلام در این خصوص هشدار می دهد و می فرماید:
«از شر اَصهَبِ اَبرَص پرهیز کن». پرسیدند: اَصهَب کیست؟ فرمود: «ابقع». پرسیدند: ابقع کیست؟ فرمود: «ابرص». سپس فرمود: «از شر سفیانی نیز پرهیز کن و از شر آن عده از آل محمد که شذوذ دارند بر حذر باش». [6]
در این حدیث اصهب و ابقع یک نفر معرفی شده که براساس احادیث دیگر دو نفر هستید. در این حدیث به شیعیان امر شده که تحت تأثیر تبلیغات اصهب و ابقع و سفیانی و شواذ آل محمد قرار نگیرند، به سویشان جذب نشوند در صفشان قرار نگیرند و به سودشان شمشیر نزنند.
منظور از شواذ آل محمد صلي الله عليه و آله و سلم افراد تکرو، کجرو، و فرصت طلبی هستند که از جهت نسبت به اهل بیت منسوبند ولی برای به دست آوردن حکومت به ادعاهای دروغین متوسل می شوند تا بدین وسیله افراد مذهبی و با حرارت را به طرف خود جذب کنند.
امام رضا علیه السلام در مورد فتنه های یاد شده می فرماید:
«از نشانه های ظهور آن حضرت ویرانی شام به هنگام برخورد سه لشکر در زیر پرچم های سفیانی و اصهب و ابقع است.» [7]
ویرانی شام آغاز گردیده، قسمتی از جولان در دست رژیم اشغالگر اسرائیل واقع شده و قسمت عمده شامات چون فلسطین، اردن و لبنان به طور رسمی و نیمه رسمی تحت اشغال اسرائیل درآمده است. شاید پرچم اصهب باشد که بر فراز بیت المقدس به اهتزاز درآمده است و به زودی پرچمهای ابقع و سفیانی به اهتزاز در آید و شامات در زیر پاهایشان ویران گردد و فرج جهانی با ظهور حضرت بقیه الله روحی فداه فرا رسد.
سرزمین شامات چون آتشی زیر خاکستر مهیای چنین حوادث خونباری است و از درگیری قریب الوقوع اعراب و اسرائیل و منتهی شدن آن به جنگ جهانی سوم حکایت می کند.
چه کسی با مشاهده وضع فعلی خاورمیانه و نیروهای نابرابر سوریه و اسرائیل، که سوریه با تمام تجهیزاتش لقمه ای در کام اسرائیل دیده می شود، می تواند پیش بینی کند که روزی سوریه نفس عمیقی خواهد کشید و اسرائیل را با همه تجهیزاتش در کام خود فرو خواهد برد؟!
آری در احادیث اهلبیت از وقوع چنین حادثه ای سخن رفته و به طور جزم از چنین روزی خبر داده شده:
«هنگامی که آسیاب بنی عباس بچرخد و پرچمداران پرچمهای خود را با زیتون های شام بیاویزند، خداوند اصهب را هلاک می کند و همه سپاهیانش را به دست آنها نابود می سازد و آنگاه پسر هند جگر خواره بر فراز منبر دمشق می نشیند.» [8]
در این حدیث به صراحت از پیروزی سپاه سفیانی بر سپاه اصهب خبر داده شده است و این بعد از جنگ هائی است که در عراق روی می دهد.

روزگاررهایی-کامل سلیمان
[1] الزام الناصب صفحه 204
[2] اصهب در لغت به معنای شتر سرخ مو، شتر سفیدی که با سرخی آمیخته، و نام چشمه ای در میان بصره و بحرین و به معنای دشمن است و به رومیان نیز از جهت رنگ چیره و دشمنی با اسلام گفته می شود (لسان العرب، اقرب المورد و مجمع البحرین). «مترجم»
[3] المهدی صفحه 194، الزام الناصب صفحه 195 و بشاره الاسلام صفحه 78
[4] ابقع در لغت به ابلق هر شیئ سیاه و سفید و به خصوص به کلاغ سیاهی که با سفیدی آمیخته باشد و به هر شخص پلید و به ابرص و شوره زار و کسیکه لباس وصله دار و رنگارنگ بپوشد گفته می شود (لسان العرب و اقرب الموارد). «مترجم»
[5] ارشاد مفید صفحه 338، المهدی صفحه 196 و بحارالانوار جلد 52 صفحه 212، 222 و 237
[6] بحارالانوار جلد 52 صفحه 269، المهدی صفحه 198 و بشاره الاسلام صفحه 108
[7] غیبت نعمانی صفحه 133، اعلام الوری صفحه 428، الزام الناصب صفحه 184، بحارالانوار جلد 52 صفحه 237، بشاره الاسلام صفحه 94، 175 و 192 و الامام المهدی صفحه 233
[8] الحاوی للفتاوی جلد 2 صفحه 141

اصهب و ابقع


در خواست عضویت جهت دریافت ایمیل
نام:
ایمیل:
montazar.net

نظر سنجی
مایلید در کدام حوزه مطالب بیستری در سایت گذاشته شود؟
معارف مهدویتغرب و مهدویت
وظایف ما در عصر غیبتهنر و فرهنگ مهدویت
montazar.net

سایت های وابسته